hallo dames, daar ben ik weer, slechts een dag na de computer en ik wil jullie graag mijn verhaaltje vertellen, zover het gaat.Ik moet zeggen ik heb het erg benauwd nu en zweet als een otter, maar ik ga mijn best doen voor julie.
OP 4/09 moest ik binnen, de gehele dag was ik stiknerveus en heb gerookt als een ketter, met gevolg hoofdpijn.Dus snel een dafalgan genomen en om 18.00 was ik in het ziekenhuis, even inschrijven en toen naar mijn hoterlkamer(hahahah) man ik had weer veel te veel bij me, maar ja weet maar nooit.We waren met zijn drietjes, Joke een meisje van een lotgenoten avond en een turkse vrouw van 65 jaar, hoe ze heet weet ik niet, maar eigenwijs was ze wel.Nu ik heb mijn koffertje uitgepakt de vragenlijst ingevuld en toen even naar het restaurant, koffieke drinken.na nog even te babbelen zijn we terug gegaan en kregen inderdaad een clisma, ik moet zeggen mijn darmen waren na 1 keer al leeg,Joke die bleef lopen hahaha.Maar het stelde niks voor.
Nu we gingen ons klaar maken voor de nacht hebben nog eens lekker gejankt en zijn gaan slapen zogoed als het kon, ik heb zelf een inslaper genomen, dat heeft wel geholpen.De morgen naderde en we lagen al om 05.00 uur wakker, nog even gekeuveld en nog even geslapen en toen was het zover.IK ging om 09.00 uur na de oke, eventjes wachten nog, infuus prikken en ready to go.Meiden ik kon niet meer, duizende gevoelens gingen door mij heen en heb nog een sgoed gejankt.Ik wilde absoluut niet terug maar jullie kennen het wel he?
NU voor ik het wist lag ik om 11.00 terug op de kamer en heb daarna een groot stuk van de film gemist, werd zo iedere keer eesn wakker maar die dag is aan mij voorbij gegaan.Pijn had ik toen niet omdat je natuurlijk word volgestopt met pijnstillers, nee dat kwam de dag erna pas.In de morgen heb ik eerst walgelijke yoghurt gehad, nou 4 koffielepels, toen was ik vol, tussendoor water en om 12.00 groentepap (bonen) man niet te eten, dus ook hier maar 4 lepeltjes van.Om 13.00 gign het infuus eruit en was klaar om naar huis te gaan, tenminste dat dacht ik.Mijn buik was inmens dik en heel pijnlijk, zeker daar waar de portocat en de band zit, hadden jullie dat ook? het lijkt wel of er een bal onder verstopt zit.
In de auto werd ik niet lekker, en was dan ook blij dat ik thuis was, ben gelijk mijn bedje ingekropen.Maar wat een ellende ik kon alleen op mijn rug liggen en dat ben zoal niet gewend.Toen begon de ellende mijn pijn werd erger en begon enorm te zweten, gek werd ik er van, ik panikeerde een beetje maar dacht bij mezelf, rustig aan nance, probeer rustig adem te halen dan komt het goed.IK heb een dafalgan klein gemaakt en ben rustig gaan liggen zo goed als het ging,langzaam aan zakte de pijn, en werd rustig.
NU mijn buik is natuurlijk nog gezwollen maar het is al iets minder denk ik, ik ben nu geen negen maanden zwanger meer maar acht hahaha.Kan nog niet meer zien of ik een meisje ben, maar dat zal wel weer goed komen.Meiden ik heb respect voor iedereen die deze ingreep heeft doorstaan want het is geen kattepis en mag niet onderschat worden.Maar ik kijk er nu anders tegen aan en ga ervoor die miserie is niet voor niks he?Achter een mnd moet ik op controllen ben benieuwd wat de weegschaal dan zegt.
Voor onze mamasan, meid ik heb aan je gedacht echt waar ik ben zo benieuwd hoe het met je gaat, als je er klaar voor bent laat wat van je horen.Ik ga nu even rusten en stiekem een beetje opruimen.Tot snel girls
xxx nance
