Print

[duiveltje]

ik heb me inmiddels voorgesteld.. in het daarvoor bestemde topic.
en ben toch erg benieuwd hoe de mensen die al een maagband hebben maar ook die een maagband krijgen, hier achteraf, en vooraf tegenoverstaan.

ik doe dit voor mezelf maar ook voor mijn vrouw.. ik wil niet op bijvoorbeeld 40 jarige leeftijd overlijden omdat ik te dik ben en daardoor bijvoorbeeld hartaanval krijg of iets in die richting (helaas is dit 2 maanden terug wel gebeurd in de nabije omgeving en wordt je nogmaals hard met je neus op de feiten gedrukt)

ik hoor veel positieve geluiden over de maagband, maar helaas ook slechte zoals in het slechtste geval overlijden.. heb hier ook met de arts over gehad dat er dus complicaties kunnen optreden tijdens en na de operatie maar hij gaf ook aan.. als je op straat loopt kan je ook door een auto geschept worden.. heeft hij gelijk in, overal schuilt ongeluk in...

maar dat geeft toch enigzins wel een beetje angst dat de kans erin zit (die kans is erg klein maar toch..)

hebben jullie die angst ook, of ervaren en hoe ga je daar mee om?

[Ria]

Hoi Stefan,

Zelf heb ik geen maagband, maar de angst waarover jij het hebt, die heb ik wel gevoeld.
Ik denk dat veel lotgenootjes zich hier wel in herkennen.

Omdat mijn gezondheid echt hard achteruit rende, en ik drie kids heb, wilde ik niet wachten totdat het echt fout zou gaan, en heb toen in overleg met mijn arts besloten om een sleeve operatie uit te laten voeren. Inmiddels ben ik onder mijn streefgewicht, en is mijn bmi perfect.

De ingreep die jij wilt laten uitvoeren, moet je echt niet voor een ander doen, maar vooral voor jou zelf!! Het gaat om jouw gezondheid, en daardoor dus ook om het geluk van de mensen om jou heen.

Over de ingreep zelf zou ik me niet al te druk maken. Natuurlijk zit er aan iedere ingreep een risico, maar gelukkig zijn ze tegenwoordig erg ver met dit soort operaties, en is het risico erg klein geworden. Zelf was ik tot aan de dag van mijn operatie vreselijk angstig, begon echt te twijffelen, maar heb toch ddorgezet.....Nu ben ik nog iedere dag dankbaar dat ik die stap heb gezet, en zou ik niet meer terug willen naar mijn overgewicht.

Ik wens je heel veel succes met je afvalrace, en vast en zeker dat het je zal gaan lukken!!!

[duiveltje]

dankjewel voor je antwoord.. zulke dingen helpen je toch weer van die angst af..

ik doe het voornamelijk ook voor mezelf.. en wat ik bedoel met voor mijn vrouw.. ik wil niet dat zij over 20 jaar alleen achterblijft omdat ik er niets aan gedaan had terwijl dat wel had gekund.
ik wil graag samen oud worden enz.. ik ben op zich nog wel vrij jong en moet zeggen dat mijn gezondheid nog redelijk goed is.. ja conditioneel wat minder, maar om alle klachten zoals gewrichten diabetes enz voor te zijn wil ik dit gewoon om voor eens en altijd hiermee af te rekenen, (ook omdat alternatieve acties niet/nauwelijks geholpen hebben)
ook dit is voor mij 1 van de laatste middelen om de kg's aan te vechten

[mamasan]

Hoi ,

Ik heb in september een maagbandje laten plaatsen,en ik was ook bang voor de ingreep,en alles wat erbij komt kijken.
Ik dacht steeds,jeetje ik laat me opereren,met alle risico's van dien,en ik ben niet ziek ?? (Natuurlijk ben je niet gezond,maar ja je bent het zo gewend he)
Ik heb bij de voorlichting ook nog gedacht""help  wat doe ik hier
Maar de wil om fitter te worden,en weer gezond was duizend malen groter.
Ik heb ook 3 kleine kinderen en ik wil geen moeder zijn die altijd moe is,en alles te veel vind,ik wil graag fit zijn en een gezonde moeder en echtgenoot.
Maar ik ben tot op de dag van vandaag iedere minuut nog dankbaar en trots dat ik het heb gedaan.

Ik voel me al stukken beter ,ben inmiddels 22 kilo afgevallen.
En ik heb nog een hele lange weg te gaan hoor,maar ik heb er alle vertrouwen in dat dat ook gaat lukken.
Dankzij ook deze kanjers hier op het forum,want ik heb heel veel steun aan deze gezellige en lieve meelevende mensen.
We zitten allemaal in het zelfde schuitje,en hebben maar een half woord nodig,en dat is heerlijk.

IK wens je heel veel succes verder met alles,en hoop je veel te lezen hier,

 

[duiveltje]

dankjewel... ook een reden waarom ik me ergens bij wil aansluiten.. alleen doen is moeilijk en zoals velen hier kunnen we elkaar een hart onder de riem steken waar nodig.

ben in ieder geval erg blij met de tot nu toe positieve reacties.

moet zeggen dat ik me enigzins wel kan vinden in wat je beschrijft moe, alleen bij mij is het zo.. dat ik vroeger (nou ja 5 jaar terug was ik 125 kg.. en ook zelfde lengte, altijd al stevig geweest) nog vaak sleutelde aan mn auto (ben opel freak, heb oude C ascona) maar hoe zwaarder ik werd, hoe minder zin ik kreeg om te sleutelen omdat het teveel is.. je zit jezelf in de weg.

[yvonne]

                                          hallo stefan

ik ben yvonne ik heb sins 12 februwari 2007 een bandje. die angst die je beschrijft had ik ook
na een jaar heb ik de knoop toch door gehakt en heb het laten doen ik had pigise problemen en die gaan bij mijn niet meer weg mar sins ik mijn bandje heb gaat het een stuk beter.
ik ben 166 groot en heb 130.6 kilo gewogen op het moment weeg ik 86kilo ik ben blij dat ik het gedaan heb en zou het zo weer doen  heel veel sukses


                                                                                                        groetjes yvonne

[duiveltje]

dankjewel yvonne... vaak gaat deze ziekte inderdaad gepaard met psychische klachten.. nu heb ik daar gelukkig niet zoveel last van dat ik me down voel enzo, maar wel degelijk bewust van mijn onkunnen in sommige situaties dmv mijn omvang.
hoop dat dat binnenkort ook verleden tijd is.

ben toch wel blij te horen dat er meer mensen die angst hebben gehad, en toch de stap hebben genomen, het doet me goed en brengt mij toch steeds weer een goed gevoel bij het besluit dat ik genomen heb.

[muisje]

ja duiveltje zo zie jemaar weer, je bent niet alleen.De angsten kennen we allemaal, de vragen schieten door ons hoofd, van hoe het allemaal niet zo verlopen en of alles wel goed gaat.Stel je maar positief op en je zult zin dat doet al heel veel.Leven als zwaarlijvige brengt misschien nog veel meer risico's met zich mee, daar hoef ik verder denk ik dan ook niks aan toe tevoegen.Een maagbandoperatie kan altijd terug gedraaid worden, een zieke lever of longen of hart word al veeeeeeeel moeilijker.Ik heb mijn bandje van 05/09/2007 en heb al een heel traject van te voren gehad, ik ben dan in 2005 begonnen met een ballon , heb in januari dit jaar een bwc gehad en bortscorrectie, poeh teveel om op te noemen eigenlijk, maar kijk aan ik ben er nog steeds en ben nog lang niet van plan om weg te gaan van deze aardkloot hahahha.Bovendien moet ik mijn vier kids nog heel wat bijleren ( 14,11,3 en 2.5 jaar) enne ik vind het leven veels te leuk nu ik dit heb bereikt wat ik nu allemaal heb.Nee ook ik heb geens pijt geen moment, soms denk je wel eens waar ben ik aan begonnen maar dat weegt niet op tegen de voordelen die je hebt met een pak minder kilo's en een gezond lichaam.Dus ik zou zeggen'ga ervoor het komt allemaal goed.

Succes ermee en hou ons op de hoogte, gr nance

[duiveltje]

hey nance.. dankjewel.

je slaat de spijker inderdaad op de kop, positieve instelling ben je al een eind op weg.
wist ook wel dat er nog velen met mij waren, maar kon niet echt goed vinden waar ik lotgenoten kon ontmoeten vragen kon stellen e.d. en nu wel:D ben ik heel erg blij mee:D
ook van de mensen die de ervaring al hebben en dus kunnen spreken uit ervaring:D

[anita]

Hoi duiveltje ,ik snap best dat je goed angstig bent maar je doet het voor je eigen en voor een langer en gezonder leven.
Ik heb mijn band vanaf november 2001 en ben er 75 kilo mee vermagerd.
Je krijgt er zoveel voor terug,en een hele andere kijk op het leven.
Tis en stap die je maakt en een ander eetpatroon maar echt ik weet zeker spijt krijgt je nooit.
Fijn dat je der bij bent we hebben veels te weinig mannen hier.
Ga der voor ,knuffel Anita

[duiveltje]

dat is ook iets .. je hele leven verandert.. ook je eetpatroon.
zal daar toch evengoed aan moeten wennen inderdaad, maar het id dat ik straks ben wat ik graag zou willen geeft toch ook wel de gedachte om door te zetten.

ben blij dat er positieve reacties zijn:D

[loempia]

het is inderdaat een ingreep met risio de arts in maastricht zij tegen mij meneer weet u het heel zeker wat betreft
de operatie wand ik moet u zeggen een op de hondert serft aan deze operatie .ik zij tegen die goeie man ik weeg 178 kilo ben 56 jaarheb 2 keer een hart  infarkt gehad ,2keer een tiea hoge bloeddruk kortademigkan moeillijk lopen .moet 11pillen innemen ik denk dat ik niet veel keus heb .wand mijn kardioloogzei laats tegen me je bent een wandelende tydbom.of ik sterf aan een maagband of aan een hartaanval .
ik heb geen andere keus naar een wacht tijd van anderhalf jaar ben ik nu al 3jaar in het bezit van een maagbandje neem nog maar 2 pillen in werk nog altijd werkte toen ook onlangs mijn gewicht .en ben 73 kilo afgevallen  en voel  me super

[duiveltje]

ja dat is dus wel de keerzijde van de band.. 1 op de 100 sterft.

moet zeggen na wat ik gehoord heb inmiddels... dat het, het wereld gemiddelde is.. en denk dat men hier in de benelux voorzichtiger omspringt en betere omstandigheden heeft dan in andere europese landen.
ik sta er zeker bij stil dat dit kan gebeuren.. en daar zit dan ook de angst.. een ontsteking tja shit happens.. en kom je wel overheen.. maar je leven.. ik doe dit juist om mijn leven aangenamer en langer te maken, niet om alsnog het loodje te leggen.

ik ben gelukkig nog niet getroffen door een dergelijke situatie die je omschrijft, misschien mede omdat ik nog vrij jong ben (26) maar hou er sterk rekening mee dat als ik er nu niets aan doe dat ik dus kan eindigen met een hartstilstand of iets in die richting ivm overgewicht.

en om dat voor te zijn, (heb nu nog nergens last van geen gewrichtsklachten of zo, alleen de puf om iets te doen zoals sleutelen aan mijn auto ontbreekt....) heb ik dus besloten om dat te doen.

maar zoals de arts ook zei, elke dag dat je de straat op gaat, lopend of rijdend heb je kans dat je geschept wordt door een andere auto of iets dergelijks, en heb je ook altijd risico's.

[Jeanine]

Nou ik heb er geen moment spijt van gehad hoor. Ik lag op de operstie tafel nog te twijfelen of ik het nou echt wel wou. Maar ik was al zover dus heb t toch maar gedaan  In het begin denk je echt waar ben ik aan begonnen heel je leven word ineens op zijn kop gezet, je lichaam doet zeer van de operatie, maar dat mag de pret niet drukken je gewicht zakt ineens naar beneden en je hebt ineens geen behoefte meer aan "slecht eten" je bent echt supergemotiveerd want de chirurg heeft toch ook zijn tijd aan jou gespendeerd, maar vooral je krijgt een ander postuur en je krijgt van de mensen om je heen complimentjes. Als je naar de winkel gaat en je kan ineens in een maat minder dan dat je ooit had durven dromen. In een woord WAUW.
Je doet het vooral voor jezelf en volg je hart dat is de goede beslissing.
groetjes Jeanine

[duiveltje]

dankjewel voor je positieve woorden:D

ik begin er inderdaad ook zin in te krijgen dat ik gewone normalere kleding kan kopen ipv elke x naar big size winkels enz....
ik ben ontzettend benieuwd naar hoe het bij mij zal verlopen.
bedankt voor je reactie:D