Nou daar gingen we dan woensdag morgen 1 oktober 2008 om half 8 zaten we in de auto. Op naar Belgie naar het St Dimpna ziekenhuis
waar dokter Lafullarde een maagband ging plaatsen.
Ik was ontzettend gespannen en nerveus, maar was ook blij dat het dan eindelijk ging gebeuren.
Eerst nog even een voor onderzoek en was al gauw goed gekeurd om de operatie aan te kunnen.
Om 2 uur werd ik naar de O.K gereden. Ik vond het niet zo fijn hoe het toen ging. Er werd van alles gedaan maar er werd niks tegen mij gezegd.
Niet even van nou mevrouw we gaan nu een infuus plaatsen, en dan gaat u lekker slapen, nee niks van dit alle.
Er werden allerlei dingen aan gesloten, toen kreeg ik een zuurstofkapje op en voor ik het wist was ik onderzeil.
Ik kwam op de operatie kamer weer bij en was ff helemaal in de war, maar dat trok al snel bij.
Werd wel misselijk en moest overgeven. naar 1 1/2 uur daar gelegen te hebben mocht ik terug naar de kamer waar mijn man me zat op te wachten.
Ik was gelijk ontzettend emotioneel en had veel pijn aan mijn buik en keel. Vreselijk vond ik het vooral me keel en balen dat je dan niks mag drinken.
Nu zijn we 2 daagjes verder en het gaat iets beter, nog steed best veel pijn aan me buik, maar ja is ook begrijplijk.
krijg verlieverle wel trek, maar mag nog niks eten behalve dan wat water of boulion.
Hebben jullie na de operatie ook als heel pijnlijk ervaren??
Groetjes Ilona
