Hallo allemaal. Ik zal vandaag mijn boekkie openen.
Ik heb definitief besloten om een maagbandje te nemen.
Vorige week was voor mij de kogel door de kerk. Heb mijn verzekering opgebeld of het helemaal vergoed wordt en bij welk ziekenhuis.
Ik werd direct doorverbonden met de zorgbemiddeling van de verzekering. Na wat gegevens genoteerd te hebben beloofde ze mij deze week terug te bellen met meer info. Echter werd ik vrijdag al terug gebeld dat ze mij op de wachtlijst hebben geplaatst voor het Schepersziekenhuis in Emmen. Als alles goed gaat wordt ik binnen 3 maanden geholpen.
Ik ben nu bezig om de 3 weken lang alles op te schrijven wat ik eet.
Vorige week ook maar besloten dat ik stopte met het dieet wat ik al een jaar aan het volgen was.
Besloten om weer normaal te gaan eten en natuurlijk nu nog te genieten van wat ik straks misschien niet meer eten kan.
Promt heb ik geen zin meer in vette hap en zo. Terwijl ik dat wel had tijdens het volgen van het dieet.
Moet wel zeggen dat tijdens het lezen van het forum de zenuwen wel even komen hoor. Zo van ......oeps nu is het echt zo ver.
Ook heb ik nu af en toe een gevoel van boosheid op mijzelf. Waarom lukt het niet zonder hulpmiddel?

? Ik kon het altijd wel. Mijn top gewicht was 216 kg. Nu weeg ik zo rond de 150 kg. Dus ik kan het wel maar waarom nu niet meer?
Ik moet het ook maar naast mij neerleggen want het helpt niet om boos op jezelf te zijn.