Ok, het is zover....de maandag is aangebroken.
Gaan zo douchen, en dan ons om half 9 bij de poli melden.
Roel en ik hebben nog tot heel laat liggen praten.
Als er al iets goeds uit zoiets vreselijks voortkomt is het wel het besef
dat wij echt voor elkaar bestemd zijn en bij elkaar horen.
Wat er vandaag ook als uitslag uit komt, ik weet zeker dat wij dit samen gaan klaren en hier samen (nog) sterker uitkomen.
NU HET EINDELIJK ZOVER IS DAT ER DUIDELIJKHEID KOMT, IS HET RARE DAT JE NU AAN DE ENE KANT HEEL GRAAG DE UITSLAG WEET EN AAN DE ANDERE KANT DIT HET LIEFST ZO LANG MOGELIJK VOOR JE UIT ZOU WILLEN SCHUIVEN.
(oeps hoofdletters, sorry)
Als je wel eens iets hoort, denk je van: hoe zou IK daar mee omgaan, erop reageren.
Nou ik kan je nu uit eigen ervaring vertellen dat je nooit wilt meemaken dat je niet weet of je iets vreselijks bij je draagt en dan 4 dagen moet wachten. Het is net een horrorfilm. Je kunt je er niet van losmaken. Soms zakt het heel even een klein beetje weg omdat je door iets afgeleidt wordt, maar dan springt het weer in volle sterkte uit een hoekje.
Nou meiden, denk aan me, duim voor me......en als jullie me hier weer lezen is de waarheid bekent..........tot snel
In elk geval ben ik heel blij dat ik hier terecht kan en kon met alles wat me bezighoudt. Dat is een enorme uitlaatklep en grote steun.
dikke kus voor iedereen.
